โลกเตาอบ

 นักวิทยาศาสตร์นานาชาติประเมินว่า ภูมิอากาศโลกกำลังอยู่ใกล้กับ “จุดหักเหแบบสะสม” ที่ทำให้ระบบหลายระบบล่มสลายต่อเนื่องกันได้ ทำให้การหนีจากเส้นทาง “ฮอตเฮ้าส์เอิร์ธ” เป็นภารกิจเชิงนโยบายและเศรษฐกิจควบคู่กัน

มี 16 องค์ประกอบหลักของระบบโลก เช่น อเมซอน กรีนแลนด์ แอนตาร์กติก และ AMOC ที่มีความเปราะบางเพิ่มขึ้นภายใต้การเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิ ทำให้เสียงร้องเรียนเรื่อง “เอ็กซ์ตรีมเว็ทเธอร์” และโครงการเชิงโครงสร้างทางการเงิน เช่น Climate Risk Disclosure เข้าสู่วาระทางกฎหมายมากขึ้น

หากเส้นแบ่งอุณหภูมิ 2 องศาเซลเซียสถูกกดทะลุอย่างต่อเนื่อง การเปลี่ยนแปลงในระดับภูมิประเทศ อาทิ การแปลงสภาพป่าและทุ่งน้ำแข็ง จะส่งผลให้ มูลค่าทรัพย์สินในพื้นที่เสี่ยงและประกันภัยภัยธรรมชาติปรับตัวขึ้นอย่างฉับพลัน แม้มาตรการลดปล่อยต่อมาจะดีก็ตาม

ในเชิงเศรษฐกิจ ภาครัฐต้องจัดวาง กรอบภาษีคาร์บอน การบังคับใช้ข้อมูลความเสี่ยงภูมิอากาศ ตลอดจนการใช้ตราสาร Green Finance ที่เชื่อมกับ Real Sector เพื่อลดการทุ่มทุนในอุตสาหกรรมที่ผลักภาระค่าใช้จ่ายไปยังธรรมชาติและประกันภัยเอกชน

ด้านเทคโนโลยีและภูมิรัฐศาสตร์ ไม่แยกจาก การแข่งขันด้านชนิดพลังงาน แร่ธาตุเกี่ยวกับแบตเตอรी และระบบที่เรียกแท้จริงว่า Climate Mitigation Tech ที่ค่อยๆ เปลี่ยนจาก “สีเขียวทางการตลาด” ไปเป็นนโยบายเชิงบังคับ เช่น การบังคับให้ระบบที่ปล่อยคาร์บอนสูงต้องลงทุนในโครงสร้าง CCS หรือบทบาทของระบบไฟฟ้าถูกกำหนดด้วยตัวชี้วัด EF (Emission Factor) ที่เข้มงวดขึ้น